της Συντακτικής Ομάδας
Πριν από λίγες εβδομάδες ο Yvo de Boe επικεφαλής του σώματος των Ηνωμένων Εθνών με αρμοδιότητα το περιβάλλον παραιτήθηκε αιφνίδια. Πριν από την παραίτησή του είχε προηγηθεί η σύνοδος της Κοπεγχάγης, τα πενιχρά αποτελέσματα της οποίας σκόρπισαν προβληματισμό και απογοήτευση σε όσους έχουν συνείδηση των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο πλανήτης.
Η αλήθεια είναι ότι οι υφιστάμενες περιβαλλοντικές πολιτικές από κράτη και διεθνείς οργανισμούς δεν αντιμετωπίζουν με επιτυχία τα σωρευμένα προβλήματα μόλυνσης του περιβάλλοντος, της υπερθέρμανσης του πλανήτης, των κλιματικών αλλαγών, της ερημοποίησης και τόσων άλλων ζητημάτων. Το μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης και οι ισχύοντες πολιτικο-οικονομικοί συσχετισμοί αποβαίνουν σε βάρος της προοπτικής του να παραδώσουμε στα παιδιά μας ένα πλανήτη, όπου η ζωή θα έχει τους ίδιους όρους και προοπτικές όπως στις περασμένες γενιές. Κι αυτό φέρνει στο μυαλό ένα παλιό ινδιάνικο ρητό που λέει ότι τον κόσμο μας τον δανειζόμαστε από τα παιδιά μας.
Το άμεσο μέλλον δεν διαγράφεται με ευνοϊκές προοπτικές. Σαφές σχέδιο δεν υπάρχει, τα συμφέροντα των ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών δεν φαίνονται να συγκλίνουν, την ίδια ώρα που μεγάλες βιομηχανίες εκμεταλλεύονται την αδυναμία πολιτικής συνεννόησης και την έλλειψη αισθήματος ευθύνης. Ίσως περισσότερο από ποτέ προηγουμένως, τώρα να είναι η ώρα ευθύνης για τους πολίτες αυτού του κόσμου. Ειδικά για όσους είναι πιο τυχεροί, ζώντας σε ανεπτυγμένα κράτη, όπου μπορούν να προσποριστούν τα οφέλη μιας άνετης ζωής. Αυτοί είναι που πρέπει να γίνουν η κινητήρια δύναμη της αλλαγής στον μικρόκοσμο τους, αλλά και στην επίτευξη αλλαγών στα ευρύτερα ζητήματα του περιβάλλοντος.
Συντακτική Ομάδα
Μάρτης 2010