της Συντακτικής Ομάδας
Η Κυπριακή Δημοκρατία συμπληρώνει 50 χρόνια ζωής κι όμως το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν έχει κατορθώσει ακόμη να λειτουργήσει συνεκτικά και με όραμα. Οι εξαρτήσεις από τις μητέρες πατρίδες υπήρξαν συνεχείς και έντονες, ο θρησκευτικός προσανατολισμός σε ορισμένες περιόδους ήταν σαφής και απόλυτος, ενώ σε άλλες υπήρξε συγκεκαλυμμένος αλλά εξίσου σημαντικός.
Το μέλλον κάθε τόπου και η ελπίδα του για ένα καλύτερο αύριο είναι η νέα γενιά. Η διαπαιδαγώγηση της γενιάς μας, της «μετά την εισβολή γενιάς», ακολούθησε μια πορεία αντίθετη προς το σημερινό ζητούμενο και ευκταίο της ειρηνικής συμβίωσης και της επίλυσης του Κυπριακού. Το εκπαιδευτικό μας σύστημα δημιούργησε στη γενιά μας την εντύπωση πως μια καλή πρωία «όλοι οι πρόσφυγες θα επιστρέψουν στα σπίτια τους και τα τουρκικά στρατεύματα θα εξαφανιστούν δια μαγείας, το ίδιο και όλοι οι έποικοι». Θα μπορούσε κάποιος από τους φορείς αυτής της ιδέας να κουνήσει το μαγικό του ραβδί και να εκπληρώσει το όραμα που εμφύτευσαν στο μυαλό μας; Πόσο εφικτό είναι μετά από μια δωδεκαετία (δημοτικό-γυμνάσιο-λύκειο) να αντιληφθούμε πως η πιο πάνω λύση δεν θα μπορούσε ποτέ να επιτευχθεί; Για τους περισσότερους από εμάς δεν υπάρχει άλλη λύση! Προσδοκούμε «ανάσταση νεκρών», αναγέννηση, εθνική παλιγγενεσία! Δυστυχώς, ο πιο γερός πυλώνας μιας κοινωνίας, η Εκπαίδευση, απέτυχε την ένταξή μας στην πραγματικότητα και κατόρθωσε μόνο να μας προσφέρει μια εθνο-θρησκευτικο-κεντρική Παιδεία που πόρρω απέχει από τα οράματα της Ενωμένης Ευρώπης και της επανενωμένης Κύπρου. Η πιο πάνω διαπίστωση και η αναγκαιότητα μεταρρύθμισης στα σχολεία μας άργησαν πολύ να έρθουν και οι φορείς τους έγιναν δέκτες έντονης επίθεσης και αμφισβήτησης από τους δύο βασικούς «προύχοντες» της Εκπαίδευσης, την Εκκλησία και τους εθνικοφρονηματούχους.
Το εκπαιδευτικό μας σύστημα συμπληρώνει κι αυτό πενήντα χρόνια ζωής· είναι λοιπόν, συνομήλικο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα λάθη, οι παραλείψεις, ακόμη και οι σκοπιμότητες θα μπορούσαν ως ένα βαθμό να δικαιολογηθούν λόγω της απειρίας μας να χειριστούμε την αυτονομία μας και να βαδίσουμε ως ανεξάρτητο κράτος σε όλα τα επίπεδα. Αυτό όμως, που δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε είναι τα συνεχή και συνεχιζόμενα λάθη που δεν οφείλονται πια στην απειρία μας αλλά μόνο σε σκοπιμότητες. Η Εκπαίδευση έχει τη δύναμη να αποκαλύψει σκοτεινές όψεις της σύγχρονης ιστορίας μας και να εκθέσει προσωπικότητες, ιδέες και ιδεολογήματα που κατείχαν ή κατέχουν ακόμη σημαντική θέση στο βάθρο αξιών της κοινωνίας μας. Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση έχει αρχίσει, τα σχολικά βιβλία οφείλουν να γίνουν κυπροκεντρικά, η αναθεώρηση της ύλης και του προσανατολισμού της εκπαίδευσης έχουν τεθεί επί τάπητος και όσες φωνές αντιτίθενται θα βρουν εμπόδιο τους νέους που τόσα χρόνια αποπροσανατόλισε το υφιστάμενο εκπαιδευτικό σύστημα.
Συντακτική Ομάδα
Δεκέμβριος 2009