Εγκαινιάζουμε στο παρόν τεύχος μια σειρά από αφιερώματα με γενικό τίτλο Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΤΕΧΝΗ, αρχίζοντας με ένα αφιέρωμα στο «Άγνωστο Θέατρο». Στόχος μας να φωτίσουμε μέσα από άρθρα που γράφουν λιγότερο γνωστοί Κύπριοι καλλιτέχνες, πτυχές της καλλιτεχνικής δημιουργίας στην Κύπρο που ίσως να αγνοεί το πλατύ κοινό.
Τα κείμενα των καλλιτεχνών αποτελούν απαντήσεις σε ερωτήματα και προβληματισμούς που θέτει η συντακτική ομάδα του περιοδικού και που πιστεύουμε χρήζουν συζήτησης.
Για το αφιέρωμα στο «Άγνωστο Θέατρο» ζητήθηκε από τέσσερεις θεατρικές ομάδες, μια ηθοποιό και δύο κυβερνητικούς φορείς να απαντήσουν τα εξής ερωτήματα:
1. Κατά πόσο τα εναλλακτικά σχήματα είναι περιθωριοποιημένα
2. Γιατί προάγεται ο συντηρητισμός από τα mainstream θεατρικά σχήματα
Τα ερωτήματα τέθηκαν με τη λογική της αποκάλυψης μιας στεγανής, διαιωνιζόμενης κατάστασης και της (πολύπλευρης) έκθεσης των λόγων και των αιτιών που την προκαλούν.
Στο τεύχος παραθέτουμε τις απαντήσεις από το Θέατρο VERSUS, το Rooftop Theatre Group, τη Θεατρική Ομάδα «Σόλο για Τρεις» και τη Θεατρική Ομάδα Persona, καθώς και της ηθοποιού Βαρβάρας Λάρμου. Ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου και οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, λόγω έλλειψης χρόνου δεν μας απέστειλαν τις απαντήσεις τους.
Οι απόψεις που παρατίθενται παρουσιάζουν μια παρηγορητική πολυχρωμία όσον αφορά του θέμα το εναλλακτικού θεάτρου στην Κύπρο. Τόσο από πρακτικής, όσο και από θεωρητικής πλευράς οι καλλιτέχνες στους οποίους απευθύναμε τα ερωτήματα έδωσαν την εκδοχή της πραγματικότητας από την δική τους οπτική γωνία, από τη δική τους (μοναδική) εμπειρία. Και στην περίπτωση των εφαρμοσμένων τεχνών, αυτή είναι η άποψη με την πραγματική βαρύτητα.
Συντακτική Ομάδα
Σεπτέμβριος 2009