«Ένα καλό βιβλίο είναι η πιο αγνή πεμπτουσία μιας ανθρώπινης ψυχής»
Τόμας Κάρλαϋλ
Εκδόσεις ΣΑΒΒΑΛΑΣ
ΣΕΙΡΑ: ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ / SOCIAL SCIENCES
Η σειρά Κοινωνικών Επιστημών των εκδόσεων Σαββάλα έχει πλέον καθιερωθεί ως μια από τις μοναδικές στο είδος της. Τα θέματα της βρίσκονται συνήθως ένα βήμα μπροστά από τα γεγονότα και την επικαιρότητα. Η σειρά αυτή περιλαμβάνει σύγχρονα κείμενα για ζητήματα που απασχολούν την παγκοσμιοποιημένη κοινωνία αλλά και έργα αναφοράς για φοιτητές, ειδικούς και πολίτες που ενδιαφέρονται.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΜΕΤΑΞΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΟΡΑΣ
Επιμέλεια: Διονύσης Γράβαρης, Νίκος Παπαδάκης
(επίμετρο: Robert Cowen)
Οι νέες οικονομικές τάσεις, ο διαφοροποιημένος ρόλος του κράτους, η συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας και των κοινωνικών πολιτικών, η βαθμιαία αποσύνδεση της δημόσιας εκπαίδευσης από την κοινωνική δυναμική της, η πολυπολιτισμικότητα, η «πολιτιστική πρόκληση» στις παραδοσιακές εκδοχές δημοκρατίας, η «τεχνοκουλτούρα» που επιβάλλεται από το ειδικό βάρος των νέων τεχνολογιών και η δόμηση της λεγόμενης «κοινωνίας της γνώσης» επαναπροσδιορίζουν τα συστατικά στοιχεία των παραδοσιακών εκπαιδευτικών συστημάτων και αναδεικνύουν εναλλακτικές εκπαιδευτικές πρακτικές, δομές και θεσμούς.
Στο βιβλίο αυτό έχουν συμπεριληφθεί πρωτότυπα κείμενα γραμμένα από επιστήμονες Έλληνες και ξένους, που προέρχονται από διαφορετικούς κλάδους και ειδικεύσεις των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών. Κοινό όμως αντικείμενο για όλους αποτελεί η εκπαιδευτική πολιτική και η σχέση της εκπαίδευσης με την εκάστοτε εξουσία. Ο τόμος αυτός αποτελεί μια διεπιστημονική προσπάθεια διερεύνησης των ραγδαίων μεταβολών και των σχετικών ερευνητικών ερωτημάτων. Πιο συγκεκριμένα διερευνά κρίσιμες επιστημολογικές και μεθοδολογικές συνιστώσες της κρατικής πολιτικής στην εκπαίδευση και κατάρτιση, και κυρίως ανακινεί μια σειρά ζητημάτων εφαρμοσμένης εκπαιδευτικής πολιτικής.
Στον τόμο γράφουν οι: Διονύσης Γράβαρης, Νίκος Μουζέλης, Κώστας Α. Λάβδας, Ανδρέας Καζαμίας, Mark Murphy, Σήφης Μπουζάκης, Jean-Emile Charliers, Frederik Moens, Γιάννης Πανούσης, Διονύσης Κλάδης, Michael Osborne, Γιώργος Ψαχαρόπουλος, Δημήτρης Κοτρόγιαννος, Νίκος Παπαδάκης, Patrick Baert, Alan Shipman, Δημήτρης Ματθαίου, Μιχάλης Κασσωτάκης, Ιωάννης Πυργιωτάκης, Γιώργος Φλουρής, Γιώργος Πάσιας, Cristian W. Beck, Μιχάλης Δαμανάκης, Αντώνης Χουρδάκης, Γιώργος Τσώλης, Robert Cowen.
ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
Επιμέλεια: Αντώνης Μανιτάκης, Ανδρέας Τάκης
Απέναντι στο φαινόμενο της τρομοκρατίας οι κυβερνήσεις των σύγχρονων δημοκρατιών αντιδρούν με αναστολή ή με περιορισμό των εγγυήσεων και των ελευθεριών, και ιδίως της προσωπικής ασφάλειας των πολιτών τους. Τα τρομοκρατικά φαινόμενα επαναφέρουν στο επίκεντρο του πολιτικού και νομικού προβληματισμού το ζήτημα της βίας στο όνομα αρχών και αξιών. Η διεθνική και πλανητική εμβέλεια της σύγχρονης τρομοκρατίας έχει οδηγήσει τη διεθνή κοινότητα στην ένταση του συντονισμού και της συνεργασίας για την αντιμετώπισή της και στην προσφυγή σε θεσμικά και επιχειρησιακά μέτρα όπου η κρατική ασφάλεια αντιπαρατίθεται άνισα με τις ατομικές ελευθερίες και τα δικαιώματα, μια και αυτά εξ ορισμού αποτελούν τον ασθενέστερο πόλο. Το δίλημμα σαφές: ασφάλεια του κράτους ή ανασφάλεια του δικαίου; Οι συμβολές του παρόντος τόμους επιχειρούν μια ψύχραιμη εκτίμηση των συνθέτων ζητημάτων που εγείρουν για τη λειτουργία της δημοκρατίας οι νέες αυτές περιστάσεις από τη σκοπιά της νομικής και πολιτικής επιστήμης, των διεθνών σχέσεων, της ηθικής και πολιτικής φιλοσοφίας.
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου
H έκδοση περιέχει λεπτομερές ευρετήριο ονομάτων και όρων. Γράφουν οι: Αντώνης Μαντιτάκης, Ιωάννης Μανωλεδάκης, Νίκος Παρασκευόπουλος, Απόστολος Παπατόλιας, Βασίλης Βουτσάκης, Ανδρέας Τάκης, Δημήτρης Μπελαντής, Χρήστος Τσαϊτουρίδης, Δημήτρης Σαραφιανός, Δημήτρης Χριστόπουλος, Γιώργος Κατρούγκαλος και Σταύρος Τσακυράκης.
HAMIT BOZARSLAN
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Μετάφραση: Μάρθα Οικονόμου
Τα τελευταία χρόνια όλοι έχουμε εξοικειωθεί με το παράδοξο της Τουρκίας. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης προβάλλουν τακτικά τα αντιφατικά μηνύματα που η Άγκυρα στέλνει στον κόσμο: ενώ η κυβέρνησή της, γνωστή ως «μετριοπαθώς ισλαμική», είναι υπέρ της ένωσης με την Ευρώπη, ο στρατός της, «δυτικόφιλος» και «κοσμικός», κρατά επιφυλακτική στάση. Η χώρα διαθέτει αναμφίβολα δημοκρατικές δομές, όμως η εσωτερική και η εξωτερική της πολιτική υπαγορεύεται από ένα Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, το οποίο απαρτίζεται κυρίως από στρατιωτικούς. Ενέκρινε όλες σχεδόν τις συνθήκες που αφορούν στα ανθρώπινα δικαιώματα, όμως τα τελευταία χρόνια ο απολογισμός της στον τομέα αυτόν παραμένει εξαιρετικά ανησυχητικός. Ανοιχτή στον κόσμο, και ιδιαίτερα στην Ευρώπη όπου ζουν τρία εκατομμύρια Τούρκοι, περιορίζεται συγχρόνως από ένα σύνδρομο «πολιορκημένου κάστρου», του οποίου η ασφάλεια απειλείται διαρκώς από εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς. Το βιβλίο αυτό, παρακολουθώντας την εξέλιξη της χώρας καθ’ όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα, δίνει εξηγήσεις για να κατανοήσουμε αυτήν την κατάσταση. Με αξιόπιστες πληροφορίες και μια συνθετική ανάγνωση της πρόσφατης ιστορίας της Τουρκίας, επιτρέπει στους αναγνώστες να γνωρίσουν και να κατανοήσουν καλύτερα ποια είναι τα διακυβεύματα και ποια η σημασία της θέλησης της Τουρκίας να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα βιβλίο που θα δώσει απαντήσεις στα ζητήμα τα που αφορούν τη γείτονα και μας απασχολούν τον τελευταίο καιρό. Έκδοση ιδιαίτερα επιμελημένη, με γλωσσάρι, ευρετήριο ονομάτων και χρονολόγιο.
Ο Συγγραφέας
Ο Hamit Bozarslan, ιστορικός και κοινωνιολόγος, είναι αναπληρωτής καθηγητής στην EHESS (Σχολή Ανωτάτων Σπουδών στις Κοινωνικές Επιστήμες) στο Παρίσι και συνδιευθυντής στο Ινστιτούτο Ερευνών του Ισλάμ και των κοινωνιών του μουσουλμανικού κόσμου. Εργάζεται πάνω στο ζήτημα της βίας στη Μέση Ανατολή.
Μ.Χ.
Βασίλης Αλεξάκης
Εκδ. Εξάντας
Συμπληρώνεται σχεδόν ένας χρόνος από την έκδοση του μυθιστορήματος του Βασίλη Αλεξάκη με τίτλο Μ.Χ. και θα λέγαμε πως σήμερα το θέμα του είναι πολύ πιο επίκαιρο από πέρσι. Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται στο Άγιον Όρος και ασχολείται τόσο με τα οικονομικά των μοναχών, όσο και με τη σύνδεση, υποτιθέμενης ή μη, του Χριστιανισμού με την αρχαιότητα.
Δεν αμφισβητώ ότι οι πατέρες της Εκκλησίας δανείστηκαν κάποια ρητορικά σχήματα από τους αρχαίους συγγραφείς, απάντησε ο Βεζιρτζής. Υπήρξαν ωστόσο θανάσιμοι εχθροί της κλασικής παιδείας και του πολιτισμού των αρχαίων.[...] Ο διασυρμός του ελληνισμού από την Εκκλησία υπήρξε τόσο συστηματικός ώστε οι Έλληνες αναγκάστηκαν ν’ αλλάξουν όνομα, να μετονομαστούν σε Ρωμαίους, Ρωμιούς ή Γραικούς. Σε ορισμένες τοιχογραφίες του Αγίου Όρους απεικονίζονται μαζί με τους αγίους και τους αγγέλους διάφοροι φιλόσοφοι, ο Αριστοτέλης, ο Πλάτων, ο Σωκράτης, ο Πυθαγόρας. Όλοι φορούν στέμμα, έχουν μακριές γενειάδες και είναι ντυμένοι σαν Βυζαντινοί πρίγκιπες. Βαστούν ο καθένας τους έναν πάπυρο όπου είναι γραμμένη μια πλασματική φράση, που διακηρύσσει, για παράδειγμα, την τρισυπόστατη φύση του Θεού. Είναι γνωσό ότι η Εκκλησία επιδίωξε να προσεταιριστεί τους αρχαίους σοφούς, αυτούς τουλάχιστον που δεν κατάφερε να θάψει, παραποιώντας τη σκέψη τους. Αυτό άλλωστε δεν διδάσκονται οι μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ότι η αρχαιότητα παρέδωσε τη σκυτάλη του πολιτισμού στο Βυζάντιο; Ο χριστιανισμός, αγαπητέ μου φίλε, δεν συνεχίζει την αρχαιότητα, απλά ακολουθεί όπως η νύχτα ακολουθεί τη μέρα. Η θεολογία αναιρεί τη φιλοσοφία. Η πρώτη απαντά σε όλα, ενώ η δεύτερη ξέρει κυρίως να ρωτά.
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου […]
– Δεν είσαι καλά πληροφορημένη, αγαπητή μου! Πάντα έβγαζαν λεφτά οι μοναχοί! Τη βυζαντινή εποχή οι Κωνσταντινουπολίτες που ήθελαν να διασφαλίσουν τα κεφάλαιά τους τα κατέθεταν στα μοναστήρια του Όρους, που τους χρέωναν ασφαλώς γι’ αυτή την εξυπηρέτηση. Οι μοναχοί δάνειζαν επίσης χρήματα, με αρκετά υψηλό τόκο μάλιστα. […]
Μη σε εξαπατά το κακομοίρικο ύφος που παίρνουν οι μοναχοί όταν συναλλάσσονται με τον έξω κόσμο. Έχουν αναρίθμητες πολυκατοικίες στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, έχουν νησιά, έχουν ακόμη και λίμνες. Τα απέκτησαν όλα αυτά με τον απλούστερο τρόπο, από δωρεές πλουσίων. Ο Έλληνας καπιταλιστής, όπως θα ξέρεις είναι άκρως αφελής, πιστεύει ότι μπορεί ν’ αγοράσει τον ουρανό όπως αγοράζει τη γη. Το πλουσιότερο μοναστήρι είναι ασφαλώς το Βατοπέδι. Το διοικούν Κύπριοι, που είναι πολύ καλύτεροι επιχειρηματίες από τους Έλληνες.[…]
Εγχειρίδιο Βλακείας
Διονύσης Χαριτόπουλος
Εκδ. ΤΟΠΟΣ
Ένα εγχειρίδιο αυτογνωσίας, μια συμπυκνωμένη φιλοσοφία ζωής με επίκεντρο τη νόηση και την κατανόηση, την ευφυΐα και την ανοησία, τη βλακεία και τον βλάκα. Τα σχετικά φαινόμενα εξετάζονται τόσο από την ιστορική και ανθρωπολογική τους πλευρά όσο και ως κλινικά συμπτώματα της σύγχρονης ζωής.
Ο Διονύσης Χαριτόπουλος έχει κατανείμει τους πρωτότυπους αφορισμούς του σε 88 ενότητες που αφορούν ισάριθμες περιπτώσεις / διαπιστώσεις / ερμηνείες της ανθρώπινης βλακείας.Το βιβλίο μπορεί να διαβαστεί από την αρχή ως το τέλος αλλά και δίχως προφανή σειρά όπως ακριβώς μια συλλογή ποιημάτων ή αποφθεγμάτων.
Σημείωμα από τον εκδότη
Επειδή όλοι υποτιμάμε τον αριθμό των ηλιθίων ανάμεσά μας και κάθε τόσο μας αιφνιδιάζουν πρόσωπα "υπεράνω υποψίας" μάλλον πρέπει να ξανασυστηθούμε.
Από το οπισθόφυλλο
1. Η ανθρώπινη ευφυΐα άργησε να αναπτυχθεί. Από το σκοτεινό μυαλό του μαλλιαρού όντος που πρωτοστάθηκε στα πόδια του, άνω θρώσκον, ως τον εγκέφαλο του μαδημένου πλάσματος που επικοινωνεί με SMS και MMS μεσολάβησαν σχεδόν 2.000.000 χρόνια. Αν υπολογίσουμε και τα προηγούμενα
4-5.000.000 χρόνια που χρειάστηκαν οι ανθρωπίδες για να κατεβούν από τα δέντρα και να ορθοποδίσουν, ο δρόμος της ανθρώπινης ανέλιξης ήταν βασανιστικά αργόσυρτος και αβέβαιος. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά γιατί χρειάστηκε τόσος χρόνος۟• όπως και κανείς δεν μπορεί να πει γιατί η νοητική ανάπτυξη του νέου ζωικού είδους δεν υπήρξε ισοδύναμη για όλα τα μέλη του.
Περσέπολις
Marjane Satrapi
Μετάφραση: Τσάκωνα Γεωργία – Γκουρτσογιάννη Μελίτα
Εκδ. Ηλίβατον
Πολυεπίπεδο βαθιά πολιτικό, ένα καίριο σχόλιο στα ανελεύθερα καθεστώτα και τον πόλεμο, το βιβλίο μας θυμίζει τη δύναμη όπου μάχεται κάθε είδους αυταρχισμό.
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου
Η «Περσέπολις» της Μαργιάν Σατράπι, είναι η ιστορία μιας ασυμβίβαστης νεαρής από αστική και φιλελεύθερη οικογένεια, που μεγαλώνει στο Ιράν τα ταραγμένα χρόνια της πτώσης του Σάχη κι έπειτα στο ξεκίνημα της Ισλαμικής Επανάστασης, στον πόλεμο με το Ιράκ αλλά και στην εδραίωση του θεοκρατικού αυταρχικού καθεστώτος. Ένα βιβλίο που υπερβαίνει κατά πολύ την αυτοβιογραφική του αφετηρία. Η ενηλικίωση κι η ατομική περιπέτεια της ηρωίδας του -εντός αλλά κι εκτός Ιράν- αντανακλά αναπόφευκτα τις περιπέτειες μιας ευρύτερης πληθυσμιακής ομάδας, που αναζητούσε μέσα σε καθεστώς αμηχανίας αλλά κι εμφανούς τρομοκρατίας, τη νέα της ταυτότητα. «Ήμουν Δυτική στο Ιράν, Ιρανή στη Δύση. Δεν είχα ταυτότητα. Δεν έβλεπα πια γιατί να ζω». Το βιβλίο-κόμικ «Περσέπολις». Χαρακτηρίζεται από την οικονομία εκφραστικών μέσων, την πολιτική οξύνοια, το σαρκασμό, την τολμηρή καταγραφή και την αναζήτηση της αλήθειας, την αμεσότητα και την ανθρωπιά.
Μια καλή ευκαιρία να διαβάσουν ακόμη και αυτοί που δεν κατάφεραν να διαβάσουν ποτέ ένα βιβλίο κόμικ.
της Χριστίνας Ιωακειμίδου