(οι πληροφορίες είναι από την ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου)

«Οι εικόνες δεν είναι σκληρές. Οι πόλεμοι είναι.[...] Αν η τέχνη μου είναι ικανή να ανοίξει τα μάτια των ανθρώπων, είναι κάτι που μόνο ο χρόνος μπορεί να το δείξει»

Ο Κάρλος Λατούφ, γελοιογράφος, δημιουργός κόμικς και πολυδιαβασμένος μπλόγκερ του διαδικτύου, είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα καλλιτεχνών που δίνουν μια νέα διάσταση στον παρεξηγημένο όρο «στρατευμένη τέχνη». Γεννήθηκε στο Ρίο Ντε Τζανέιρο το 1968 και ζει στη Βραζιλία, ταξιδεύοντας συχνά σε διάφορες εμπόλεμες ζώνες καταγράφοντας με τη γελοιογραφική του πένα τη φρίκη του πολέμου, τη σκληρότητα των ανθρώπων, τις αναπόφευκτες συνέπειες του ιμπεριαλισμού, του μεταμφιεσμένου με τη μάσκα του ελευθερωτή. Εχει πολλούς φανατικούς φίλους και θαυμαστές σε όλη τη Γη που αναδημοσιεύουν ελεύθερα, προωθούν και χρησιμοποιούν για κάθε πιθανό λόγο τα σκίτσα του και τις ιστορίες του, αλλά και ορκισμένους εχθρούς. Για να μπορέσει να προσεγγίσει με την τέχνη του όσο το δυνατόν περισσότερους αναγνώστες αρνείται κατηγορηματικά την κατοχύρωση των πνευματικών δικαιωμάτων της δουλειάς του, επιτρέποντας σε όποιον επιθυμεί την αναπαραγωγή των έργων του.

«.... δεν πρέπει να δένουν τα χέρια της αστυνομίας ούτε εδώ ούτε στην Ελλάδα. Προσπαθώ να συλλάβω κάποιον χωρίς να τραυματιστεί, κι αυτός βρίζει, κλωτσά, πετροβολά, αυτά δεν γίνονται. Ξέρετε κάτω από ποιες συνθήκες πυροβόλησε ο αστυνομικός; Καταδικάζουμε βέβαια την ενέργεια, δεν είναι σωστό, αλλά αυτοί οι ατίθασοι νέοι βάζουν φωτιές, σπάνε βιτρίνες, αναποδογυρίζουν αυτοκίνητα, είναι ανεπίτρεπτα. Ποιος θα αποζημιώσει τον φτωχό που του κατέστρεψε το κατάστημα ή το αυτοκίνητο; Πρέπει να βλέπουμε και την άλλη πλευρά. Είμαι κάθετος. Και στην Κύπρο, μην δέσετε τα χέρια της αστυνομίας. Θα συλλάβω κάποιον; Ασφαλώς θα φάει και δυο χαστούκια. Η περιουσία του κόσμου δεν είναι στα χέρια των αλητών. [...] Αν ήμουν γονιός δεν θα άφηνα το παιδί μου να πάει σε τέτοια διαδήλωση, να καταστρέφει ξένες περιουσίες. Ασφαλώς δεν θα δεχόμουν να μου σκοτώσουν το παιδί, το καταδικάζω. Ούτε να πυροβολήσουμε, ούτε δικτατορία, αλλά να γίνει αυστηρότερη η αστυνομία. Αν ξέρει ο πιτσιρικάς που καίει ότι θα συλληφθεί, θα φάει και 5 χαστούκια, θα πάει και κάποιους μήνες φυλακή, να δούμε αν θα το ξανακάνει.»

Η πιο πάνω δήλωση ανήκει στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, η οποία έγινε σε πρωινή εκπομπή στο ραδιόφωνο του «Άστρα». Αφορά, εμφανώς, τη ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ του 15χρονου αγοριού στην Αθήνα. Έχει καταφέρει για άλλη μια φορά να μας εξοργίσει με μια από τις αναμενόμενα ακραίες τοποθετήσεις του. Το εύκολο για εμάς θα ήταν να πάρουμε μια προς μια την κάθε λέξη και να ασκήσουμε την πιο δριμεία μας κριτική. Ωστόσο, αυτό που οφείλουμε να αναδείξουμε, δανειζόμενοι τα λόγια του Μάνου Χατζηδάκι, είναι ότι: «εκπροσωπεί ό,τι χολεριασμένο και άρρωστο κρύβει βαθιά του ο άνθρωπος για να προστατέψει μ' έναν ακάθαρτο μανδύα τις έννοιες έθνος, πατρίδα, σπίτι, εκκλησία, κράτος και οικογένεια. Εννοιες ιερές που έγιναν πανάθλιες απ' όσους ανέλαβαν με αυθαιρεσία ανάξια να τις φρουρήσουν». Άσχετα με το πως τοποθετείται κάποιος ιδεολογικά και αξιολογικά έναντι στις έννοιες αυτές, θεωρούμε ότι τα λόγια αυτά αρμόζουν σε αλητείες αυτού του τύπου.

«Όταν οι μπάτσοι σκοτώσουν τα παιδιά σας,
τότε θα βγείτε απ' τα κλουβιά σας»

Αφορισμοί, συνθήματα στους τοίχους και δελτία ειδήσεων. Τα μπλογκς εχουν πάρει φωτιά, ο κόσμος γίνεται θεριό κακό και μανιασμένο. Η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Ελλάδα έχουν πάρει φωτιά.

Όταν θα κατακαθήσει ο κουρνιαχτός, όταν ο μαύρος ζόφος λίγο διαλυθεί, όταν ακόμα κι η μάνα του Αλέξανδρου ίσως να ξεχνιέται για μερικά νανοδευτερόπλεπτα στον ύπνο της, τόσο όσο για να μην εκραγεί το μέσα της, τότε, καλοί μου συμπολίτες θα μείνει η αλήθεια όλης αυτής της ιστορίας. Ότι, δηλαδή, η μια και μοναδική ζωή που έτυχε στον Αλέξη, κόπηκε από μια «εξοστρακισμένη» σφαίρα, ενός «ανέτοιμου» αστυνομικού, σε μια «παρεξηγημένη» περιοχή των Αθηνών, ένα Σάββατο βράδυ «σαν όλα τ’ άλλα». Κι ούτε η οργή όλου του κόσμου κι όλου του χρόνου δεν θα αρκεί για να φέρουμε έναν άνθρωπο πίσω, έστω για λίγο, κι ούτε μια μας λέξη δεν θα ξεπλύνει καμιά αισχύνη.